anlayamıyordum..
anlıyamıyordum.. Annem konuştuğu zaman dünyanın en güzel müziğini duyardım. Annem baktığı zaman dünyanın bütün renkleri beni sarardı..
ağlasa yüreğime bardaktan boşanırcasına yağmur yağardı..
gülüşü içime baharı getirirdi. anlıyamıyordum, nasıl oluyordu bu?
Annem en güç, en umutsuz anlarda hayatı yeniden ve taptaze bir umutla başlatmayı nasıl başarıyordu? her yanıp yok oluşundan sonra kendi küllerinden yeniden doğan zümrüdü anka kuşu gibiydi Annem..
hem kendi yeniden doğuyor, hem de çocuklarını yeniden doğuruyordu..
No comments
Join the discussion
Leave a reply